
بازی کردن فقط راهی برای سرگرم شدن کودکان نیست؛ بلکه یکی از مهمترین روشهایی است که آنها از طریق آن محیط اطراف خود را میشناسند و مهارتهای تازهای یاد میگیرند. کودکی که با آب بازی میکند، شن را میان انگشتانش لمس میکند، خمیر را فشار میدهد یا به صدای وسایل مختلف گوش میدهد، در واقع مشغول تجربه کردن و یادگیری است.
یکی از روشهای مؤثر برای فراهم کردن چنین تجربههایی، بازی حسی (Sensory Play) است. در این نوع بازی، کودک از حواس مختلف خود برای کشف محیط، شناخت ویژگی اشیا و تعامل با دنیای اطراف استفاده میکند.
اما بازی حسی دقیقاً چیست؟ چه تأثیری بر رشد ذهنی، حرکتی و عاطفی کودکان دارد؟ آیا میتوان این بازیها را در خانه اجرا کرد و برای هر گروه سنی چه فعالیتهایی مناسبتر هستند؟
در این مقاله از مجله زووم لایت، با نگاهی علمی و کاربردی به اهمیت بازی حسی در دوران کودکی میپردازیم و روشهایی ساده برای اجرای آن معرفی میکنیم.
بازی حسی چیست؟
بازی حسی به مجموعهای از فعالیتهای هدفمند یا آزاد گفته میشود که کودک هنگام انجام آنها از یک یا چند سیستم حسی خود برای شناخت محیط استفاده میکند. این فعالیتها میتوانند شامل لمس کردن مواد مختلف، شنیدن صداها، مشاهده رنگها، بو کردن مواد معطر، حرکت کردن و تجربه تعادل باشند.
بازی حسی فقط به پنج حس شناختهشده محدود نمیشود. در کنار بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی و لامسه، دو سیستم مهم دیگر نیز در این تجربهها نقش دارند:
- حس عمقی (Proprioception): این حس به کودک کمک میکند موقعیت اعضای بدن و میزان فشار یا نیرویی را که به عضلات و مفاصل وارد میکند، درک کند. برای مثال، هنگام هل دادن یک جعبه، فشردن خمیر یا بالا رفتن از پلهها از این حس استفاده میشود.
- حس دهلیزی (Vestibular): این سیستم در گوش داخلی قرار دارد و در حفظ تعادل، تشخیص حرکت و آگاهی از وضعیت سر و بدن در فضا نقش دارد. تاب خوردن، چرخیدن و حرکت کردن روی سطوح مختلف از تجربههای مرتبط با این حس هستند.
در برخی منابع تخصصی، از حس درونآگاهی (Interoception) نیز بهعنوان یک سیستم حسی دیگر نام برده میشود. این حس به درک پیامهای داخلی بدن مانند گرسنگی، تشنگی، ضربان قلب و نیاز به دستشویی کمک میکند.
برای مثال، زمانی که کودک با خمیر بازی میکند، فقط یک ماده نرم را لمس نمیکند؛ بلکه تفاوت فشار، شکل، مقاومت و تغییرات آن را تجربه میکند. وقتی آب را از یک لیوان به ظرف دیگری میریزد، با مفاهیمی مانند حجم، حرکت، پر و خالی شدن و رابطه علت و معلولی آشنا میشود.
بنابراین، بازی حسی فرصتی برای یادگیری از طریق تجربه مستقیم است؛ روشی که با شیوه طبیعی یادگیری کودکان در سالهای اولیه زندگی هماهنگی زیادی دارد.
چرا بازی حسی برای رشد کودکان اهمیت دارد؟
دوران کودکی، بهویژه سالهای ابتدایی زندگی، دوره مهمی برای رشد مغز و شکلگیری مهارتهای شناختی، حرکتی و ارتباطی است. تجربههای روزمره کودک در این دوران به رشد و سازماندهی شبکههای عصبی کمک میکنند.
بازی حسی نیز با فراهم کردن فرصت تجربه، مشاهده، تکرار و کشف، میتواند بخش ارزشمندی از محیط یادگیری کودک باشد.
مهمترین فواید این نوع بازی عبارتاند از:
۱. تقویت مهارتهای شناختی و حل مسئله
کودکان هنگام بازی حسی با موقعیتهای مختلف روبهرو میشوند و تلاش میکنند راهحلهایی برای آنها پیدا کنند.
برای مثال، وقتی کودک میخواهد یک اسباببازی را از میان شنها پیدا کند، باید محیط را جستوجو کند، اشیا را کنار بزند و روشهای مختلفی را امتحان کند.
این تجربهها فرصت مناسبی برای تمرین مهارتهایی مانند مشاهده، مقایسه، دستهبندی، پیشبینی و حل مسئله فراهم میکنند.
۲. تقویت مهارتهای حرکتی ظریف و درشت
بازی حسی میتواند به رشد هر دو گروه مهارتهای حرکتی کمک کند.
مهارتهای حرکتی ظریف شامل حرکات کوچک و دقیق انگشتان و دستها هستند. فعالیتهایی مانند ورز دادن خمیر، برداشتن اشیای بزرگ و ایمن، نقاشی با انگشت و ریختن آب با ظرف کوچک به تمرین این مهارتها کمک میکنند.
در مقابل، مهارتهای حرکتی درشت با حرکات بزرگ بدن ارتباط دارند. پریدن، خزیدن، بالا رفتن، هل دادن و حفظ تعادل نمونههایی از فعالیتهایی هستند که این مهارتها را درگیر میکنند.
۳. افزایش دایره واژگان و مهارتهای زبانی
بازی حسی موقعیت مناسبی برای یادگیری کلمات جدید ایجاد میکند.
هنگامی که کودک با مواد مختلف بازی میکند، والدین میتوانند ویژگیهای آنها را توصیف کنند:
- این پارچه نرم است یا زبر؟
- آب سرد است یا ولرم؟
- کدام ظرف سنگینتر است؟
- شن خشک با شن خیس چه تفاوتی دارد؟
این گفتوگوهای ساده به کودک کمک میکنند واژههای مربوط به رنگ، اندازه، شکل، بافت، دما و ویژگیهای اشیا را بهتر یاد بگیرد.
همچنین، توضیح دادن کارهایی که کودک انجام میدهد، فرصت مناسبی برای تقویت مهارتهای گفتاری و ارتباطی او فراهم میکند.
۴. کمک به شناخت و تنظیم احساسات
بعضی از فعالیتهای حسی برای کودکان لذتبخش و آرامشبخش هستند. برای مثال، ورز دادن خمیر، بازی آرام با آب یا لمس پارچههای نرم ممکن است به برخی کودکان کمک کند احساس آرامش بیشتری داشته باشند.
از طرف دیگر، فعالیتهایی مانند پریدن، دویدن و حرکت کردن میتوانند فرصتی برای تخلیه انرژی و تجربه حرکت فراهم کنند.
البته واکنش کودکان به محرکهای حسی یکسان نیست. فعالیتی که برای یک کودک آرامشبخش است، ممکن است برای کودک دیگری ناخوشایند یا آزاردهنده باشد. بنابراین، بهتر است والدین واکنش فرزندشان را در نظر بگیرند و او را مجبور به ادامه یک فعالیت نکنند.
۵. تقویت خلاقیت و قدرت کشف
در بازی حسی معمولاً یک پاسخ درست و از پیش تعیینشده وجود ندارد. کودک میتواند مواد مختلف را ترکیب کند، شکلهای جدید بسازد و روشهای متفاوتی برای استفاده از وسایل پیدا کند.
برای مثال، خمیر بازی میتواند به غذا، حیوان، خانه یا هر شکل دیگری تبدیل شود که کودک در ذهن خود تصور میکند.
این آزادی عمل به او فرصت میدهد ایدههای مختلف را امتحان کند و از طریق تجربه، راههای تازهای برای بازی و یادگیری پیدا کند.
۶. تقویت تعاملات اجتماعی
بازیهای حسی گروهی فرصت خوبی برای تمرین مهارتهای اجتماعی هستند.
وقتی چند کودک با هم در یک میز آببازی یا شنبازی شرکت میکنند، باید وسایل را به اشتراک بگذارند، نوبت را رعایت کنند، درباره فعالیت خود صحبت کنند و گاهی برای رسیدن به یک هدف مشترک همکاری داشته باشند.
البته کیفیت این تعاملات به سن، ویژگیهای فردی و میزان همراهی بزرگسالان بستگی دارد.
انواع بازی حسی کداماند؟
برای طراحی یک فعالیت حسی مناسب، بهتر است با سیستمهای مختلف حسی و روش تحریک آنها آشنا باشید.
۱. بازیهای حسی لمسی
لمس یکی از مهمترین راههای شناخت محیط در کودکان است. در این نوع بازی، کودک با بافتها، دما، شکل و ویژگیهای فیزیکی مواد مختلف آشنا میشود.
چند نمونه از فعالیتهای لمسی عبارتاند از:
- بازی با خمیرهای نرم و ایمن
- لمس پارچههای مخملی، نخی و حولهای
- بازی با آب و اسفنج
- نقاشی با انگشت
- بازی با فوم و کف مخصوص و ایمن
- لمس برگها و مواد طبیعی مناسب سن کودک
برای کودکانی که به بعضی بافتها حساس هستند، بهتر است فعالیت با مواد ساده و موردعلاقه آنها شروع شود.
۲. بازیهای حسی بینایی
در این بازیها، کودک با رنگها، نور، سایه، شکلها و الگوهای مختلف آشنا میشود.
برخی ایدههای کاربردی عبارتاند از:
- پیدا کردن اشیای همرنگ در خانه
- بازی با مکعبهای رنگی بزرگ
- ساخت الگو با قطعات درشت و ایمن
- مشاهده سایه اجسام
- نقاشی و ترکیب رنگها
- تماشای حرکت اشیای رنگی در آب
این فعالیتها فرصت مناسبی برای تمرین توجه دیداری، تشخیص تفاوتها و شناخت رنگها هستند.
۳. بازیهای حسی شنیداری
شنیدن و تشخیص صداهای مختلف به کودک کمک میکند محیط اطراف خود را بهتر بشناسد.
برای تقویت این تجربه میتوانید:
- صدای زنگوله و جغجغه را به کودک معرفی کنید.
- با ظروف ایمن صداهای متفاوت ایجاد کنید.
- صدای باران، پرندگان و آب را به او نشان دهید.
- بازی تشخیص صدای وسایل آشنا را انجام دهید.
- همراه کودک به موسیقی ملایم گوش دهید.
در این فعالیتها باید از صداهای بسیار بلند و ناگهانی اجتناب کنید؛ بهخصوص اگر کودک نسبت به صدا حساسیت دارد.
۴. بازیهای حسی بویایی و چشایی
بو کردن و چشیدن مواد غذایی مناسب، فرصتی برای آشنایی با ویژگیهای مختلف مواد و تنوع تجربههای حسی فراهم میکند.
برای مثال میتوانید بوهای آشنایی مانند نعناع، پرتقال و دارچین را به کودک معرفی کنید یا هنگام صرف میانوعده درباره تفاوت طعم و بافت میوهها صحبت کنید.
در این فعالیتها، مواد غذایی باید متناسب با سن کودک باشند و خطر خفگی یا حساسیت غذایی نداشته باشند. چشیدن مواد ناشناخته یا غیرخوراکی نیز نباید بخشی از بازی باشد.
۵. بازیهای حسی حرکتی و تعادلی
این گروه از فعالیتها حس دهلیزی و عمقی را درگیر میکنند و به کودک فرصت میدهند وضعیت بدن و حرکت خود را بهتر تجربه کند.
نمونهها:
- راه رفتن روی مسیرهای نرم و ایمن
- خزیدن از میان تونل بازی
- پریدن روی سطح مناسب و ایمن
- هل دادن یک جعبه سبک
- حمل بالشهای سبک
- بازی با توپهای بزرگ
- تاب خوردن با وسیله استاندارد و متناسب با سن
در اجرای این فعالیتها، توجه به ایمنی محیط، سن کودک و توانایی حرکتی او ضروری است.
فواید بازی حسی در سنین مختلف کودکی
بازی حسی محدود به یک سن خاص نیست؛ اما شکل و میزان پیچیدگی آن باید با مرحله رشد کودک هماهنگ باشد.
بازی حسی برای نوزادان (تولد تا یکسالگی)
در ماههای ابتدایی زندگی، نوزاد از طریق لمس، مشاهده، شنیدن و حرکتهای ساده با محیط اطراف آشنا میشود.
فعالیتهای مناسب این سن عبارتاند از:
- نشان دادن اسباببازیهای رنگی و ایمن
- استفاده از جغجغههای استاندارد با صدای ملایم
- لمس آرام دستها و پاهای نوزاد
- صحبت کردن و آواز خواندن برای او
- قرار دادن اسباببازیهای مناسب در محدوده دسترسی نوزاد هنگام بازی روی زمین
در این سن باید از قرار دادن اشیای کوچک، قطعات جداشدنی و وسایل دارای بند یا نخ در دسترس نوزاد خودداری کرد.
همچنین، هرگونه بازی روی شکم (Tummy Time) باید در زمان بیداری و با نظارت بزرگسال انجام شود.
بازی حسی برای نوپایان (یک تا سه سال)
در این دوره، کودکان به لمس کردن، جابهجایی اشیا، ریختن و پر کردن ظرفها و تکرار فعالیتهای ساده علاقه زیادی نشان میدهند.
چند بازی مناسب این گروه سنی عبارتاند از:
- انتقال آب با لیوانهای بزرگ
- بازی با اسفنج و ظرف آب کمعمق
- نقاشی با انگشت و رنگ مناسب کودک
- بازی با خمیر نرم و غیرسمی
- قرار دادن اشیای بزرگ و ایمن در ظرفهای مختلف
- بازی با توپهای نرم و بزرگ
در این سن، مراقبت مستقیم بزرگسال اهمیت زیادی دارد؛ زیرا بسیاری از کودکان هنوز اشیا را داخل دهان میگذارند.
بازی حسی برای کودکان پیشدبستانی (سه تا شش سال)
در این دوره، کودک توانایی بیشتری برای مقایسه، دستهبندی، مشاهده و دنبال کردن دستورالعملهای ساده پیدا میکند.
فعالیتهای مناسب عبارتاند از:
- حدس زدن اشیا از طریق لمس آنها
- دستهبندی مواد بر اساس بافت و رنگ
- ساخت شکلهای مختلف با خمیر بازی
- نقاشی با یخهای رنگی
- ساخت مسیرهای حرکتی ساده
- آزمایش شناور ماندن یا فرو رفتن اشیای مناسب در آب
در این مرحله میتوانید با پرسیدن سؤالهای ساده، کودک را به مشاهده و فکر کردن تشویق کنید.
بازی حسی برای کودکان دبستانی (شش سال به بالا)
با ورود به سن مدرسه، بازیهای حسی میتوانند شکل پیچیدهتری پیدا کنند و با فعالیتهای علمی و آموزشی ترکیب شوند.
برای مثال:
- ساخت باغچه کوچک و کاشت گیاه
- آزمایش ترکیب رنگها
- ساخت کاردستی با مواد مختلف
- آزمایشهای ساده درباره آب و مواد
- پختوپز با نظارت بزرگسال
- ساخت مسیرهای حرکتی و بازیهای تعادلی
در این سن، بازی حسی میتواند به درک بهتر مفاهیم درسی و ارتباط دادن آموختههای نظری با تجربههای واقعی کمک کند.
نقش بازی حسی در کودکان مبتلا به اوتیسم و بیشفعالی
برخی کودکان، بهویژه کودکانی که اوتیسم یا اختلال نقص توجه و بیشفعالی (ADHD) دارند، ممکن است نسبت به محرکهای محیطی واکنش متفاوتی نشان دهند.
برای مثال، یک کودک ممکن است از صداهای معمولی محیط بهشدت ناراحت شود، درحالیکه کودک دیگری به دنبال تجربه صداها، حرکت یا لمس مداوم اشیا باشد.
این تفاوتها میتوانند در زندگی روزمره، حضور در محیطهای شلوغ، غذا خوردن، لباس پوشیدن، بازی و انجام فعالیتهای مدرسه تأثیر بگذارند.
بازیهای حسی متناسب با نیازهای کودک ممکن است فرصت مناسبی برای تجربه محیط در شرایط قابلپیشبینیتر فراهم کنند.
برای مثال، بعضی کودکان از فعالیتهایی مانند فشار دادن خمیر، بازی با مواد نرم، حرکت کنترلشده یا استفاده از فضای آرام لذت میبرند.
بااینحال، چند نکته مهم را باید در نظر گرفت:
- بازی حسی بهتنهایی درمان اوتیسم یا ADHD نیست.
- همه کودکان دارای این اختلالات نیازهای حسی یکسانی ندارند.
- فعالیتی که برای یک کودک مفید است، ممکن است برای کودک دیگر نتیجه متفاوتی داشته باشد.
- مداخلات تخصصی حسی باید با توجه به شرایط و نیازهای عملکردی کودک طراحی و ارزیابی شوند.
اگر کودک در تحمل صداها، بافتها، حرکت، غذا خوردن، پوشیدن لباس یا مشارکت در فعالیتهای روزانه با مشکل قابلتوجهی مواجه است، بهتر است موضوع با متخصص کودکان و کاردرمانگر آشنا با مشکلات پردازش حسی مطرح شود.
۸ ایده جذاب بازی حسی در خانه برای کودکان
برای اجرای بازی حسی نیازی به خرید وسایل گرانقیمت ندارید. بسیاری از فعالیتهای مفید را میتوان با وسایل ساده و در دسترس انجام داد.
۱. نقاشی با یخهای رنگی
چند قالب یخ را با آب و مقدار کمی رنگ خوراکی تهیه کنید. پس از یخ زدن، آنها را روی کاغذ ضخیم یا سینی قرار دهید و اجازه دهید کودک با حرکت دادن یخها نقاشی کند.
این فعالیت حس بینایی و لامسه را درگیر میکند و فرصتی برای آشنایی با تغییر حالت آب از جامد به مایع فراهم میسازد.
نکته: از تماس طولانی یخ با پوست جلوگیری کنید و مراقب باشید کودک آن را در دهان نگذارد.
۲. جعبه بافتها
چند تکه پارچه تمیز با بافتهای متفاوت مانند نخی، حولهای و مخملی را در یک جعبه قرار دهید.
از کودک بخواهید آنها را لمس کند و تفاوتهایشان را توضیح دهد.
میتوانید با سؤالهایی مانند «کدام پارچه نرمتر است؟» یا «کدام را بیشتر دوست داری؟» او را به توصیف تجربههایش تشویق کنید.
۳. آببازی با ظرفهای مختلف
یک ظرف کمعمق را با مقدار کمی آب پر کنید و چند لیوان و پیمانه بزرگ و ایمن در اختیار کودک قرار دهید.
از او بخواهید آب را از ظرفی به ظرف دیگر منتقل کند، لیوانها را پر کند یا مقدار آب داخل آنها را مقایسه کند.
این بازی برای تمرین هماهنگی چشم و دست و آشنایی با مفاهیم حجم و اندازه مناسب است.
نکته: بازی با آب باید همیشه با نظارت مستقیم بزرگسال انجام شود؛ حتی مقدار کمی آب نیز برای کودکان خردسال میتواند خطر غرقشدگی داشته باشد.
۴. خمیر بازی خانگی
با استفاده از خمیر بازی استاندارد و غیرسمی یا خمیر خانگی تهیهشده با مواد اولیه مناسب، به کودک اجازه دهید شکلهای مختلف بسازد.
میتوانید از او بخواهید یک حیوان، میوه، خانه یا حروف ساده درست کند.
فشار دادن، کشیدن و شکل دادن خمیر به تمرین حرکات ظریف دست و انگشتان کمک میکند.
توجه داشته باشید که خمیر خانگی لزوماً خوراکی یا بیخطر برای بلعیدن نیست و باید دور از دهان کودک نگه داشته شود.
۵. پیدا کردن اشیا در کیسه پارچهای
چند وسیله بزرگ، سالم و بیخطر را داخل یک کیسه پارچهای قرار دهید.
از کودک بخواهید بدون نگاه کردن و فقط با لمس کردن، یکی از اشیا را شناسایی کند.
برای سادهتر شدن بازی میتوانید ابتدا اشیای آشنا مانند توپ نرم، قاشق بزرگ یا اسباببازی موردعلاقه او را انتخاب کنید.
این فعالیت به تمرین تشخیص لمسی و توصیف ویژگی اشیا کمک میکند.
۶. مسیر حرکتی در خانه
با استفاده از بالشهای بزرگ، تشک مناسب و موانع نرم، یک مسیر حرکتی ساده روی زمین ایجاد کنید.
از کودک بخواهید از کنار موانع عبور کند، از روی بالشها قدم بردارد یا از زیر یک تونل پارچهای بخزد.
این فعالیت حس تعادل، آگاهی از وضعیت بدن و مهارتهای حرکتی درشت را درگیر میکند.
مسیر باید روی سطح ثابت و غیرلغزنده ساخته شود و از ارتفاع، پریدن از روی موانع بلند و وسایل ناپایدار پرهیز کنید.
۷. بازی تشخیص صدا
چند وسیله ایمن و آشنا را انتخاب کنید که صداهای متفاوتی تولید میکنند.
بدون اینکه کودک وسیله را ببیند، صدای آن را ایجاد کنید و از او بخواهید حدس بزند صدا متعلق به چیست.
برای مثال میتوانید از زنگوله، صدای ورق زدن کاغذ یا ضربه آرام به یک ظرف استفاده کنید.
این بازی به تمرین توجه شنیداری و تشخیص تفاوت صداها کمک میکند.
۸. باغبانی کوچک
یک گلدان، مقداری خاک تمیز و ابزار باغبانی مناسب کودک آماده کنید.
به کودک اجازه دهید بذرهای درشت و مناسب را با کمک شما بکارد، به گیاه آب بدهد و تغییرات رشد آن را مشاهده کند.
این فعالیت علاوه بر درگیر کردن حس لامسه و بینایی، فرصتی برای آشنایی با طبیعت، مسئولیتپذیری و مراقبت از موجودات زنده فراهم میکند.
نکات مهم برای اجرای بازی حسی توسط والدین
برای اینکه بازی حسی تجربهای مفید و لذتبخش باشد، بهتر است چند اصل ساده را رعایت کنید.
۱. کودک را مجبور به بازی نکنید: اگر کودک از لمس یک ماده یا شنیدن صدایی ناراحت میشود، به واکنش او احترام بگذارید. میتوانید فعالیت دیگری پیشنهاد دهید یا اجازه دهید ابتدا از فاصله نزدیک آن را مشاهده کند.
۲. بازی را متناسب با سن انتخاب کنید: تواناییهای حرکتی، شناختی و میزان درک خطر در کودکان متفاوت است. وسیلهای که برای یک کودک پیشدبستانی مناسب است، ممکن است برای نوزاد یا نوپا خطرناک باشد.
۳. اجازه دهید کودک هدایت بازی را بر عهده بگیرد: لازم نیست همیشه روش مشخصی برای انجام فعالیت تعیین کنید. گاهی بهتر است فقط شرایط را فراهم کنید و اجازه دهید کودک خودش راههای مختلف بازی را کشف کند.
۴. درباره تجربهها صحبت کنید: نام بردن از رنگها، شکلها، اندازهها، صداها و بافتها به غنیتر شدن تجربه یادگیری کودک کمک میکند.
۵. محیط بازی را ایمن آماده کنید: مواد غیرسمی، وسایل سالم و متناسب با سن کودک انتخاب کنید. از مواد حساسیتزا، اشیای تیز، قطعات جداشدنی و وسایل خطرناک استفاده نکنید.
۶. به واکنش کودک توجه کنید: بعضی کودکان فعالیتهای پرتحرک را ترجیح میدهند و بعضی دیگر از بازیهای آرام و کمتحریک لذت میبرند. هیچ الگوی واحدی برای همه کودکان وجود ندارد.
۷. برای بازی زمان مشخصی در نظر بگیرید: بهتر است فعالیتها در زمانی انجام شوند که کودک خسته، گرسنه یا بیقرار نیست. لازم نیست مدت طولانی برای بازی در نظر بگیرید؛ کیفیت تجربه و علاقه کودک اهمیت بیشتری دارد.
نکات ایمنی مهم در بازیهای حسی
ایمنی در بازی حسی اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا بسیاری از فعالیتها با آب، مواد خوراکی، اشیای کوچک و وسایل مختلف انجام میشوند.
به نکات زیر توجه کنید:
- برای کودکان زیر سه سال از دانههای ریز مانند عدس، لوبیا، برنج خام، مهره، تیله و قطعات کوچک استفاده نکنید؛ این مواد میتوانند خطر خفگی ایجاد کنند.
- خمیر بازی، رنگ و سایر مواد هنری باید متناسب با سن کودک و دارای برچسب ایمنی باشند.
- هر مادهای که در بازی استفاده میشود، لزوماً خوراکی نیست؛ حتی مواد طبیعی و خانگی نیز ممکن است در صورت بلعیدن خطرناک باشند.
- از استفاده از آبدانههای ژلهای (Water Beads) برای بازی کودکان خردسال خودداری کنید؛ بلعیدن این مواد میتواند خطرناک باشد.
- هنگام بازی با آب، کودک را حتی برای چند لحظه تنها نگذارید.
- از مواد شوینده، خوشبوکنندهها، پودرهای شیمیایی و ترکیبات ناشناخته برای ساخت مواد بازی استفاده نکنید.
- هنگام استفاده از مواد غذایی، احتمال حساسیت و خطر خفگی را در نظر بگیرید.
- فعالیتهای حرکتی مانند تاب خوردن و پریدن باید با تجهیزات مناسب و نظارت بزرگسال انجام شوند.




